حسین علیزاده: سیاست‌های فرهنگی‌مان هم تجاری است

یک هفته ای می شود که تالار رودکی میزبان
موسیقیدانان نوجوان و جوان است. در این مدت بزرگان بسیاری در قالب هیاتهای داوری حضور
داشتند از جمله حسین علیزاده که از دوره هفتم در قالب شورای سیاستگذاری نقش پررنگی
داشت. او که سخنگوی هیات داوران بخش ویژه ردیف بود، در خصوص نقش جشنواره در ارتقا سطح
کیفی موسیقی کشور، تقویت شیوه بداهه نوازی در بین نسل جوان و نیز آینده موسیقی کشور
مواردی را مطرح کرده که در ادامه می آید.

 

از زمانی که جشنواره با یک وقفه ۶ شروع به
کار کرد شما در قالب شورای سیاستگذاری حضور داشته اید و در ۳ دوره گذشته نیز به عنوان
داور در کنار جشنواره بودید ارزیابی خودتان را از این سالهایی که گذشته بفرمایید؟جشنواره
از روز اول روی چه سکویی ایستاده بود و الان در چه سطحی قرار دارد؟

فکر کنم هر سال بهتر جا می افتد، به خصوص
اینکه اهدافی که جشنواره دارد از جمله اینکه سعی می کند از سیاستهای روزه مره موسیقی
جدا باشد و به ریشه ها بپردازد فکر می کنم تا حدودی موفق بودیم البته همیشه می شود
بهتر و بهتر بود ولی ارزیابی این چند سال به خصوص با کثرت شرکت کنندگان نشان می دهد
که در سطح ایران این مسئله جا افتاده به طوری که من خودم در سفرهایی که به شهرهای مختلف
داشتم؛ مشاهده کردم چه قدر جشنواره اهمیت دارد و اکثر جوانان سعی می کنند در آن شرکت
کنند حتی اگر با حضورشان امتیازی نیاوردند خیلی براشون ایجاد انگیزه می کند و به نوعی
مشوق است که از این منظر خیلی خوب بود چرا که این جشنواره مبنا و پایه اش بر اساس فرهنگ
ایران است و همین مسئله باعث شده در شهرستانها به آن جدی تر پرداخته شود و ما می بینیم
که حتی تعداد شرکت کنندگان از شهرستانها به نسبت تهران خیلی بیشتر است و این نشان می
دهد که در کل ایران فرهنگ جشنواره یه نوعی جا افتاده و واقعا هم با جشنواره های دیگر
فرق دارد یعنی هم جنبه معنوی و هم آموزشی اش.

طی سالهای گذشته به گفته برخی از اساتید،
موسیقی اصیل مان توسط نوازندگان جوان در حال فراموش شدن است و به طوری که در نواختن
سازهایشان از ریشه ها فاصله گرفته اند ، آیا بخش اضافه شدن بخش ویژه ردیف به جشنواره
دهم ، به خاطر این اتفاق بوده یا دلیل دیگری داشته ؟

به طور کلی موضوع ردیف کامل یک موضوع خیلی
نادر است که جوانهای با سن و سال کم به آن مسلط شوند ولی روز اول جشنواره که ما رقابت
نوازندگان و خوانندگان را در این بخش ویژه دیدم، حتی اگر یک نفر هم امتیاز بیارد باز
هم خوب است چون کار بسیار دشواری است و اگر کسی از سن و سال کم به مسئله ردیف مسلط
بشود، در وجودش حل می شود البته یکی از مشکلات این است که کسانی که دانشگاه می روند
و تازه ردیف نوازی را شروع می کنند، این مسئله برایشان یک واحد درسی می شود ولی وقتی
از سن کم ردیف را یاد بگیرند برایشان بیان و زبانشان می شود و می توانند در سنین بالاتر
حرکتهای دیگری داشته و فقط در سطح و حفظ ردیف نمانند و در کارشان خلاقیت داشته باشند.

طبیعتا وقتی ما شرایط موسیقی را طوری می بینم
که سیاستگذاری در سطح مملکت فرهنگی نیست بلکه تجاری است؛ حتی مکانی که در آن نشسته
ایم (تالار رودکی) که می توانیم انتقادات زیادی را به آن وارد کنیم که هدفش از برگزاری
برنامه ها و فستیوالهایش چیست؟ مثلا جشنواره موسیقی فجر هدفش چیست اگر جشن و سرور است
یه داستان دیگر است و اگر ارتقا سطح موسیقی است، یک چیز دیگر ، ولی در هر صورت وقتی
تشخیص می دهیم که در جامعه این مسئله موسیقی یک مقدار کمتر بهش توجه می شود که ریشه
داستان است هم می توانیم بگویم که به سنت پشت نکرده ایم یعنی سنت هایمان را نگه داشتیم
و از نظر محتوایی به این مسئله اهمیت دادیم که یک موسیقیدان وقتی جوان است از راه درستش
شروع کند و به سن های بالاتر که می رسد زحمتش کمتر و درجه خلاقیتش بیشتر می شود چون
دیگر با موسیقی درگیر نیست بلکه جز بیان و زبانش می شود.

بارها اشاره شده که نوازندگان ما تک نوازان
خوبی نیستند و نمی توانند بداهه نوازی کنند، فکر می کنید جشنواره موسیقی جوان که مبنایش
تکنوازی است چه قدر می تواند در این زمینه موثر باشد که مقوله تکنوازی شان را قوی کنند
و به بداهه نوازی بپردازند ؟

البته در جشنواره به بخش خلاقیت روی اصول
موسیقی ایرانی باید اهمیت بیشتری داده شود در حال حاضر مسئله ای که وجود دارد بیان
شخصی یک نوازنده است یعنی اینکه جوانان باید تمام سبک ها ،شیوه ها و ردیف ها را کار
کند تا به بیان خودشان برسند همانند استاد کسایی که ردیف هیچ روایتی را مشخصا اجرا
نمی کرد چرا که خودش ردیف شده بود و خودش هر چه می نواخت یک عصاره ای از ردیف بود یا
خیلی از بزرگان موسیقی ما. به نظرم هر هنرمندی باید به آن مرحله برسد اگر نه به خودی
خود ارزش ندارد ما یک جشنواره برگزار کنیم و یک چیزی را ثابت بگذاریم و بگویم شما باید
این را امتحان دهید به همین منظور مسئله درک و استفاده از ردیف خیلی اهمیت پیدا می
کند.

بر این اساس باید گفت که هنوز خیلی راه داریم
تا به آنجایی برسیم که وقتی کسی ردیف را یاد می گیرد آن را وسیله ای برای ارتقا کارش
قرار دهد یعنی ردیف وسیله هدف است نه اینکه خود ردیف هدف باشد.

البته یک بخش با عنوان صرف حذف بودن ردیف
همیشه مطرح است اما صرفا حفظ بودن ردیف مهم نیست بلکه تفسیرش نیز اهمیت دارد بنابراین
واقف شدن به تفسیر ردیف بهتر از حفظ شدن است. ناگفته نماند که حفظ شدن به شرط اینکه
آن آگاهی پشتش باشد خوب است و ما باید این رویه را به جشنواره اضافه کنیم که روی حفظ
بودن ردیف نباید تکیه کرد.

آینده این جشنواره را چه طور می بینید؟

موضوع تلخی وجود دارد که در ایران هیچ چیز
تداوم ندارد همین که بر تداومش فکر کنیم، کیفیتش صدرصد بهتر می شود مهم اینکه تداوم
داشته باشد همین قدر که این چند سال تداوم داشته و باعث پیشرفت خود جشنواره شده بسیار
خوب است.

5757

 

تیموریان: داور به ضرر ما سوت زد/ دست تماشاگران درد نکند

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ آندرانیک تیموریان کاپیتان تیم ملی فوتبال ایران بعد از پیروزی این تیم برابر قطر گفت: از همه تماشاگرانی که امروز به آزادی آمدند تا ما را حمایت کنند تشکر می کنم. ما با تعداد بازی های دوستانه ی کمی به این رقابت گام گذاشتیم. طبیعی بود کمی ناهماهنگ باشیم ولی خدا را شکر سه امتیاز را گرفتیم و با دست پر این بازی را ترک کردیم. تلاش می کنیم تا برابر چین هم به موفقیت برسیم.
وی در پاسخ به سوالی درباره درگیری های پایانی این دیدار عنوان کرد: نمی خواهم در این باره اصلاً صحبتی بکنم.
هافبک تیم ملی در پاسخ به این پرسش که نظرش راجع به داوری این دیدار چیست؟ گفت: داور سریلانکایی بود و برخی موقعیت های 50-50 را اشتباهاً به ضرر ما سوت می زد. او هم انسان است و جایز الخطا. خوشحالم که سه امتیاز این بازی را گرفتیم.
او در پاسخ به سوالی درباره حضور پرتعداد تماشاگران ایرانی در ورزشگاه آزادی اظهار کرد: با تدابیری که فدراسیون داشت، مردم خونگرم ایران به استادیوم آمدند و بازی را دیدند. دستشان درد نکند. امیدوارم که این حمایت را تا آخر از ما داشته باشند.
تیموریان در پایان و در پاسخ به سوالی درباره حمایت اهالی فوتبال و ورزش از تیم ملی بیان کرد: به عنوان کوچکترین عضو تیم ملی ایران از همه کسانی که از تیم ملی حمایت می کنند تشکر می کنم. همه از تیم خود حمایت می کنند. از خبرنگار تا بازیکنان تیم ملی همه هدفمان صعود به جام جهانی است و برای آن می جنگیم.
43 43

جهانبخش: خوشحالم در برد ایران سهم داشتم

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ علیرضا جهانبخش پس از پیروزی ایران برابر قطر گفت: مهم بود که در خانه بتوانیم سه امتیاز بازی اول را بگیریم و خوشبختانه این اتفاق افتاد. البته داوری با اشتباه همراه بود و قطری‌ها هم وقت کشی می‌کردند تا از ما مساوی بگیرند اما خدا را شکر ما برنده شدیم.
زننده گل دوم ایران در این بازی هم‌چنین گفت: خوشحالم که درصد کمی در این پیروزی تأثیر داشتم. دوست داشتم که بهترین عملکردم را برای تیم ملی داشته باشم و حالا خوشحالم که این اتفاق افتاده است. گلم را به هواداران تقدیم می کنم.
43 43

نکونام: خصلت قطری‎‌ها وقت‌کشی است

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ جواد نکونام در خصوص برتری 2 بر صفر تیم ملی ایران مقابل قطر گفت: فشار بازی بالا بود. با توجه به اینکه دیدار نخست ما در این انتخابی جام جهانی بود، مهم این بود که سه امتیاز را بگیریم. اشتباهاتی هم از سوی داور رخ داد که در جریان بازی تاثیرگذار بود.

او درباره وقت‌تلفی بازیکنان قطری گفت: با وجود اینکه بیشتر بازیکنان قطر خارجی بودند، اما خصلت قطری‌ها را در وقت‌تلفی داشتند. البته به اندازه خود عرب‌ها وقت‌تلفی نمی‌کردند.

مربی تیم ملی درباره درگیری‌های اواخر بازی گفت: از ته دلم برای گلی که زدیم، خوشحال بودم و قصد داشتم برای شرکت در شادی گل از نقطه کرنر به سمت رضا قوچا‌ن‌نژاد بروم. آنها از گلی که خورده بودند، ناراحت شده و درگیری‌هایی بوجود آمد که منجر به اخراجم شد.

نکونام در خصوص اینکه کاپیتان تیم ملی قطر عنوان کرده که او به آنها توهین کرده است، گفت: توهین؟ محال است چنین کاری کنم.

 

256 43

 

بلژیک صفر

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ امشب در دیداری دوستانه در شهر بروکسل بلژیک شیاطین‌سرخ اروپا با سرمربی جدید اسپانیایی‌شان یعنی روبرتو مارتینس به مصاف اسپانیا رفتند.

شروع مارتینس با بلژیک چندان خوب نبود و در عوض لوپتگی نخستین دیدارش با ماتادورها را بسیار خوب آغاز کرد.

داوید سیلوا در این دیدار ستاره اسپانیا بود. او در نیمه نخست دقیقه ۳۴ تیمش را پیش انداخت و نیمه دوم هم پنالتی به‌دست آمده برای تیمش در دقیقه ۶۴ را تبدیل به گل کرد.

در نهایت این بازی با پیروزی ۲ بر صفر اسپانیا مقابل تیم اول رده‌بندی فیفا تمام شد.

 

256 43

 

کدام پایتخت‌ها ترمز رشد اقتصادی کشورشان را کشیده‌اند؟

به گزارش سی‌ان‌ان، با وجود اینکه برلین از لحاظ مد و تکنولوژی شهری سرآمد محسوب می‌شود، ولی تولید برلین کمتر از سرانه GDP بقیه آلمان بوده است.

هنری گئوک، یکی از محققان این موسسه اعلام کرد: «برلین یک مورد شگفت‌انگیز است: از لحاظ اقتصادی، این پایتخت اروپایی از اهمیت پایینی برخوردار است.»

در مقایسه با مناطق دیگر آلمان همانند راین‌لند که اغلب صنایع تولیدی کشور نظیر شرکت‌های باواریا و بی‌ام‌و در آنجا قرار دارند، برلین از قدرت کمتری برخورد است.

برلین،‌ تنها پایتختی نیست که نسبت به رشد بقیه کشور ضعیف‌تر عمل کرده است. سرانه GDP کانادا نیز 0.2 درصد بیش از رشد اتاوا محاسبه شده است.

گئوکه گفت: «این موضوع به دلیل قدرت اقتصادی منطقه تولیدکننده نفت آلبرتاست که با جمعیت 11 درصدی، 17 درصد از GDP کل کشور را تولید می‌کند.»

اگر برلین و اتاوا به عنوان ترمز عمل کرده‌اند، پاریس و لندن همانند یک موتور برای رشد اقتصادی بوده‌اند.

سرانه GDP فرانسه بدون پاریس، 17 درصد کمتر خواهد بود. این موضوع «شهر عشق» را برای فرانسه مهم‌تر از لندن برای بریتانیا جلوه می‌دهد. اما پایتخت انگلستان که مرکز تمامی بخش‌های مالی کشور است، برای رفاه این کشور بسیار حیاتی است. سرانه رشد اقتصادی بریتانیا بدون وجود لندن 13 درصد کم خواهد شد.

گئورکه افزود: «رای به خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، عواقبی را برای لندن به همراه خواه داشت و سوال این است که آیا این شهر همچنان خواهد توانست به صنعت خدمات مالی اتحادیه اروپا متصل باشد.»
آمریکا نیز در صورت نبود واشنگتن دی‌سی با افت یک درصدی سرانه GDP‌ مواجه می‌شد. از نظر گئوکه چنین تعادلی برای یک اقتصاد ایده‌آل است. وی اظهار داشت: ما هیچ وقت نمی‌خواهیم تمامی تخم‌مرغ‌ها را در یک سبد قرار دهیم.
22535