جوابیه جمعیت امام علی به گزارشی درباره کودکان افغان جامانده از تحصیل

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در این جوابیه آمده است؛

با توجه به مطلب مندرج در آن سایت با عنوانِ ” دو ماه از مهر گذشت؛ افغان‌ها از مهر جا ماندند ” به تاریخِ شنبه 11 آذرماه 1396 ، خواهشمند است طبق ‌ماده ۲۳ قانون مطبوعات، نسبت به درج جوابیه جمعیت امام علی در همان بخش از سایت، اقدام فرموده و لینک این جوابیه را در صفحه مربوط به مطلب یادشده نیز قرار دهید.

به نظر می رسد مطلبی که در سایت خبرآنلاین با تیترِ ” بازی جمعیت امام علی با سرنوشت کودکان افغان” منتشر شد، با فرض این که بدون حب و بغض نگاشته شده باشد، ریشه در ناآگاهی نویسنده دارد.

نگارنده محترم، از جمعیت امام علی به عنوان ” تنها سازمان غیردولتی ایرانی که اجازه قرائت گزارش در صحن سازمان ملل را دارد ” نام می برد و حال آنکه در سالهای گذشته و بالطبع در سال 2016 دهها ان جی ا از داخل کشور که دارای مقام مشورتی بوده اند با هدف قرائت بیانیه در کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل حضورداشته و بیانیه های خود را قرائت نموده اند.

نگارنده محترم مطلب “آگاهی ندارد ” که معادلات و مطالبات بین المللی نسبت به یک کشور، صرفا بابتِ قرائتِ یک گزارش دو دقیقه ای از سوی یک نهاد مردمی، تغییر چندانی نخواهد کرد؛ گرچه اگر اینگونه می بود جای امیدواری بود. ایشان همچنین ” آگاهی ندارد” که دیگر تغییراتی که در زمینه استیفای حقوق اقشار محروم کشورمان رخ داده، نه محصول خواندن بیانیه های دو دقیقه ای در عرصه های بین المللی، بلکه نتیجه استمرار و تلاش شبانه روزی و جانکاهِ فعالان مدنی و سازمانهای مردم‌ نهاد متعددی بوده که سالیان متمادی، توش و توان و عمر خود را صرف تغییر نگرش ها و به تبع آن تصمیمات، در سطح حاکمیت، ارائه تجربیات وافزایش آگاهی عمومی درمسائل اجتماعی نموده اند.

در خصوص چند خطی از بیانیه که بیش از یک سال است دستاویز عده ای از “چریک‌منتقدانِ کافه نشین” شده و در هر محفلی و هر فرصتی – و حالا در خبرآنلاین – تکرارش می کنند، باید گفت خبرنگار مذکور گویا “آگاهی ندارد” که “داشتن حق تحصیل” با ” احقاق حق تحصیل و حضور در مدرسه” تفاوت دارد. مثلا طبق قانون هر کودک دارای پدر و مادر ایرانی، “حق داشتن شناسنامه” را دارد، اما در عمل، کم نیستند کودکان ایرانی بی شناسنامه. در چند خط مختصری که از بیانیه به عنوان سندِ بازیِ جمعیت با سرنوشت کودکان افغان، دستچین و شاهد آورده شده است، صرفا درباره اعطایِ “حق تحصیل” صحبت شده است، نه “احقاق آن و حضور تمام کودکان افغان در مدارس” و اتفاقا در همین بیانیه اشاره شده است که تا تحقق این حق اولیه کودکان افغان، راه درازی در پیش است. همچنین در دو بیانیه دیگر جمعیت نیز وضعیت وخیم معضلات اجتماعیِ امروزِ کشور مطرح شده است.

هر ذهن بی غرض و مطلع از مسائل اجتماعی، اگر تحقیق مختصری در تاریخچه و فعالیت جمعیت امام علی نماید، قطعا به ماهیت مستقل و مطالبه گر این سازمان مردم نهاد و به ویژه تلاش های بی وقفه‌اش برای احقاق حقوقِ کودکان پناهنده، اذعان خواهد نمود؛ و البته شاهد مدعای ما، الگوهای موفق و پوینده از نسل های مختلف پناهندگان افغان و پاکستانی است در عرصه های علمی، هنری، ورزشی و …که همواره دوشادوش با کودکان ایرانی و بدون هرگونه نگاه تبعیض آلودی در این جمعیت قد کشیده و بالیده اند و مطالبه حقوق خویشتن را آموخته اند. موفقیتی که سیل تهمتها و توهینهای برخی افراط‌گرایان و تمامیت‌خواهان علیه جمعیت در فضای رسانه های مکتوب و نیز فضای مجازی را به دنبال داشته است که طبق سنت همیشگی خود، نقدها و اعتراضات نهادهای مردمی پیرامون وخامت وضعیت اجتماع را به هیچ روی برنمی‌تابند.

با این حال خبرنگار محترم که از اعلام یک خبر در بیانیه جمعیت – مبنی بر قائل شدن حق تحصیل برای کودکان افغان – تا این اندازه برآشفته است، لابد “آگاهی ندارد” که جمعیت امام علی، مأموریت ذاتیِ خود را صرفا فعالیت در عرصه گفتار و ابراز مخالفت با نهادها و ارگانهای حاکمیتی قرار نداده است و پیشرفت ها در استیفای حقوق کودکان را مغتنم می شمارد، خواه کوچک باشد یا بزرگ؛ از جمله “طرح فرمان” که بر حقِ اساسی آموزش کودکان مهاجر تأکید کرد. چنان که در مطلب مورد اشاره نیز به نقل از معاون ابتدایی وزیر آموزش و پرورش آمده است که امسال نزدیک نیم میلیون کودک افغان ثبت نام شده اند و این اتفاق ارزشمندی است.

نویسنده مطلب گویا “آگاهی ندارد” که تلاش آگاهانه یا ناآگاهانه اش برای سوق دادن نهادهای مستقل و جریانهای اجتماعی به موضع گیری له یا علیه دولت و حاکمیت یا اپوزیسیون، امری بیهوده است؛ چرا که ماهیت و ذاتِ یک نهادِ مردمی فعال در حوزه اجتماعی، چنین نگاه سیاسیِ زردی را برنمی‌تابد. جمعیت به عنوان یک ساختار مستقل متکی به توان شهروندان ایرانِ معاصر، تنها و تنها در جستجوی راهکارهایی برای پایان دادن به معضلات اجتماعی است و در این مسیر، از انتقاد و اعتراض و مطالبه و بیان واقعیت ها و تقدیر از پیشرفتها، اِبایی ندارد.

آخرین و شاید مهمترین نکته ای که خبرنگار یادشده از آن “آگاهی ندارد”، این است که جمعیت امام علی و اعضای داوطلب آن که عمدتا دانشجویان توانمند بهترین دانشگاه ها و رشته های کشورمان هستند، مجنون یا دوشخصیتی نیستند! خدمت داوطلبانه و عاشقانه به محروم ترین کودکان مهاجر کجا و درج بیانیه مخالف با منافع این کودکان و “بازی با سرنوشتشان” کجا ؟! صرف ساعتها وقت در هفته برای آموزش حدود چهار هزار کودک، رفت و آمد دائم به حاشیه های اعتیادزده و سرشار از خشونتِ شهرهای مختلف کشور، شناسایی خانواده های محروم، پیگیری برای گرفتن شناسنامه و اوراق هویت برای کودک ایرانی و افغان، کوشش مستمر برای ثبت نام صدها کودک ایرانی و افغان در مدارس و بازگرداندنشان به چرخه تحصیل و از همه مهمتر، همت همیشگی برای اطلاع رسانی به جامعه و رسانه ای ساختنِ مظالمی که در حق کودکان روا می شود.

قطعا “نداشتن آگاهی” جرم نیست؛ اما درج مطالب خلاف واقعیت علیه یک نهاد باسابقه مردمی، خلاف انصاف و اخلاق و امری غیرحرفه ای است؛ آن هم در جامعه کنونی ما که نهال فعالیتهای مدنی و داوطلبانه به سختی، اندکی قد کشیده و یقینا رسانه ها رسالتی به جز تخریبِ معدود NGO هایی دارند که تنها پناه هزاران کودک دردمندند و یگانه گلویی هستند که فریاد میلیونها انسان مستضعف را به گوش این دنیای بی رحم می رسانند.

در پایان امیدواریم خبرآنلاین که از مراجع خبری مورد وثوق مردم در این سالها بوده است، حساسیت بیشتری در انعکاس اخبار و تحلیلهای خود اِعمال نماید.

۴۷۴۷

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *